Vilans onderzoekt samen met zorgorganisaties in Midden-, West- en Zuidoost-Brabant en Noordoost-Brabant hoe technologie meerwaarde oplevert in de ouderenzorg. Twee praktijkonderzoeken staan centraal: spraakgestuurd werken en slim hulpmiddelenbeheer.
De vraag achter het onderzoek
De centrale term is verzilveren: naarmate zorgtechnologie een vast onderdeel van het werk wordt, moet ook duidelijk worden wat het oplevert. Dat is precies waar veel implementaties stranden. Een hulpmiddel werkt, medewerkers zijn tevreden, maar niemand kan aanwijzen waar de tijdwinst is geland.
Bij spraakgestuurd rapporteren gaat het onderzoek een stap verder dan de vraag of het sneller is. Onderzocht wordt wat er gebeurt met de kwaliteit van de rapportage wanneer medewerkers hun verslag inspreken in plaats van typen.
Waarom dat de juiste vraag is
Registratielast is een van de grootste bronnen van ergernis in de zorg, en spraak lijkt daarvoor de logische oplossing. Maar een rapportage heeft twee functies: hij legt vast wat er gebeurd is, en hij draagt informatie over aan de volgende dienst. Een ingesproken tekst kan langer en losser zijn dan een getypte, wat prettig is voor de schrijver en lastiger voor de lezer.
Wordt alleen op snelheid gestuurd, dan verschuift het probleem naar de collega die het de volgende ochtend moet doornemen. Dat het onderzoek daar expliciet naar kijkt, maakt de uitkomst bruikbaarder dan een tevredenheidsmeting.
Slim hulpmiddelenbeheer
Het tweede spoor is minder zichtbaar maar direct in geld uit te drukken: weten welke hulpmiddelen je hebt, waar ze zijn en of ze in gebruik zijn. In veel organisaties staan tilliften en matrassen ongebruikt terwijl er elders nieuwe worden besteld.
Voor wie de afweging tussen dit soort investeringen wil maken, staat het beoordelingskader in ons stuk over arbeidsbesparende zorgtechnologie.