Werknemers vallen steeds vaker en langer uit door klachten die met stress samenhangen. Het aantal dagen dat mensen hierdoor niet konden werken, steeg het afgelopen jaar met 12 procent. Bekeken over een periode van vijf jaar is sprake van een toename van 49 procent. Deze cijfers komen uit een analyse van arbodiensten die gegevens van grote aantallen werknemers bundelen.
Aanhoudende druk op de werkvloer
De cijfers wijzen op een structureel probleem. Stressklachten variëren van overspannenheid tot burn-out en leiden vaak tot langdurig verzuim. Herstel kost doorgaans meer tijd dan bij lichamelijke klachten, waardoor werknemers langer buiten het arbeidsproces blijven. De hoge werkdruk, een krappe arbeidsmarkt en de combinatie van werk en privé spelen daarbij een rol.
Zorgsector extra kwetsbaar
Voor de zorg zijn deze ontwikkelingen extra zorgwekkend. In de ziekenhuiszorg, de VVT, de GGZ en de gehandicaptenzorg is de werkdruk al jaren hoog door personeelstekorten. Als medewerkers uitvallen door stress, neemt de belasting van hun collega's toe, wat het risico op nieuwe uitval vergroot. Zo ontstaat een vicieuze cirkel die de continuïteit van zorg onder druk zet.
De GGZ voelt de gevolgen bovendien dubbel. Enerzijds kampt de sector zelf met hoog verzuim onder personeel, anderzijds groeit de vraag naar behandeling van mensen met stressgerelateerde en psychische klachten. Wachtlijsten en beperkte behandelcapaciteit maken het lastig om die groei op te vangen.
Wat werkgevers kunnen doen
Vroegtijdig ingrijpen kan langdurige uitval helpen voorkomen. Aandachtspunten voor werkgevers zijn onder meer:
- Signaleren:alert zijn op vroege tekenen van overbelasting bij medewerkers.
- Werkdruk beheersen:realistische roosters en voldoende hersteltijd inbouwen.
- Gesprek voeren:een open cultuur waarin stress bespreekbaar is.
- Ondersteuning bieden:tijdige begeleiding en toegang tot professionele hulp.
Investeren in preventie en een gezonde werkomgeving is niet alleen goed voor medewerkers, maar ook noodzakelijk om de zorg toegankelijk en bemensbaar te houden. Zonder gerichte aanpak dreigt het verzuim door stress verder op te lopen, met alle gevolgen van dien voor patiënten en cliënten.